Wesele i ślub z klasą

Ryżem, drobnymi monetami a może słodkimi migdałami – czym możecie zostać obsypani po wyjściu z kościoła?

Agnieszka — Sun, 29 Apr 2012 23:01:23 +0000

Po zakończonej mszy świętej, pod kościołem możecie się spodziewać, że zostaniecie obsypani przez zgromadzonych gości ryżem lub drobnymi monetami, które musicie pozbierać co do grosza (ziarna), jeśli chcecie zapewnić sobie dostatek w małżeństwie. Starodawnym polskim zwyczajem młodzi byli obsypywani zbożem, na przykład owsem dla zapewnienia im płodności. We Włoszech, z tego samego powodu, goście obsypują nowożeńców słodyczami, głównie migdałami w cukrze, a natomiast w Rumunii – orzechami w cukrze. W krajach anglosaskich państwa młodych obsypuje się papierowym konfetti (w języku włoskim odnośi się ono do słodyczy. Przyjmuje się, że to z małżonków, które zbierze więcej monet czy słodyczy będzie rządziło w związku w kwestiach budżetowych.

A po ślubie…Czym różni się małżonka/małżonek od żony/męża?

Agnieszka — Thu, 05 Apr 2012 17:12:32 +0000

Przed ślubem jest zawsze tyle rzeczy do załatwienia, tyle przygotowań, które swoją kulminacje mają w dniu ślubu i wesela. Po ślubie poza zmianami stricte formalno-prawnymi (patrz zmiana nazwiska dla pań), zachodzą również zmiany określane mianem zmian mentalnych. Między innymi dlatego warto przygotowując się do roli małżonka, nauczyć się właściwego przedstawiania męża i żony. W sytuacjach publicznych raczej unikajmy okazywania serdeczności w stylu „mój Króliczek”, „moja Żabka” etc. Przedstawiając powinniśmy mówić „moja żona”, „mój mąż”. Czynimy tak zarówno w obecności małżonka, jak też gdy go wspominamy w rozmowie ze znajomym. Określenie „małżonek” lub „małżonka” jest zarezerwowane wyłącznie dla mężów i żon innych osób. Przykładowo do nowo poznanej osoby powiemy: „nasze żony znają się z pracy, a ja też miałem przyjemność poznać ostatnio pańską małżonkę”; znajomy może odpowiedzieć: „rzeczywiście moja żona wielokrotnie wspominała o pańskiej małżonce”.

Orszak ślubny – kiedyś i dzisiaj

Agnieszka — Sun, 19 Feb 2012 21:25:02 +0000

Według staropolskiej tradycji orszak ślubny był formowany w ten sposób, że jako pierwsi jechali konno drużbowie, a na wozie za nimi weselni muzykanci, którzy przygrywali młodym w drodze do kościoła i w czasie jazdy na ucztę weselną. Za nimi kolejny wóz zajmowała panna młoda, natomiast konno obok wozu wiozącego pannę młodą podążał pan młody.

Według funkcjonującego do dziś przesądu narzeczeni pod żadnym pozorem nie powinni w drodze do kościoła zatrzymywać się, ani tym bardziej zawracać z drogi, co może zagrozić im przyszłemu szczęściu. Staropolskim zwyczajem para młoda jest zatrzymywana przez znajomych, którzy tworzą „bramy”. Pan młody by zdążyć na własny ślub musi wykupić przejazd, najczęściej wódką weselną. Podobne postoje czekają na nowożeńców w drodze z kościoła na salę, w której odbędzie się wesele.